Reinder Bleeker

Ik ben geboren op 7 augustus 1956 in Veendam en groeide op aan de Molenstreek. Als kind zag ik dagelijks schepen voorbijvaren. In de herfst lagen ze vol met aardappelen, en in andere jaargetijden trokken vlotten van boomstammen door het kanaal, op weg naar de houtzagerijen. Die vlotten waren in Delfzijl gemaakt van stammen uit Scandinavië.

Wat me toen al fascineerde aan de scheepvaart, was dat je altijd onderweg bent. Je gáát ergens naartoe. Later ben ik dat gaan koppelen aan begrippen als vrijheid, motorrijden, en het kijken naar voorbijtrekkende landschappen. Elk schilderij is voor mij dan ook een stap richting een nieuwe belevenis.

Als kind was ik al gefascineerd door beelden. Ik verzamelde beelddragers uit de jaren zestig en zeventig en raakte later geïnteresseerd in strips. Op mijn veertiende werd ik lid van schilders club het Palet in Veendam. Op het Palet leerde ik wekelijks onder leiding van bekende kunstenaars technieken met olieverf, etsen, boetseren en beeldhouwen. Mijn droom was om toegelaten te worden tot Academie Minerva in Groningen. Dat liep anders, maar ik bleef gewoon doorgaan: tekenen, schilderen, beeldhouwen, fotograferen, strips maken. Mijn inspiratie haalde ik onder andere bij surrealistische schilders zoals Magritte en Willink. Voor de schilders van de Haagse school en met name Breitner had ik grote bewondering maar ook Miro en de Popart kunstenaars hadden mijn interesse.

In de jaren tachtig werd mijn productie minder door mijn werk als bouwkundige. Maar eind jaren negentig pakte ik het penseel weer op. Ik sloot me aan bij schilders club Arista in Hoogezand, waar ik inmiddels woonde. Met hulp van leermeester Klaas Bil ontwikkelde ik daar mijn eigen stijl.

Toen ik in 1998 weer begon te schilderen, wilde ik vooral los en met plezier werken. Dat leerde ik mij aan door naar waarneming te gaan schilderen. Door mijn technische achtergrond, weet ik hoe iets in elkaar steekt, wat belangrijk is in mijn werk. Mijn bouwkundige kennis zie je ook terug in mijn schilderijen, en ondanks dat, zorg ik ervoor dat mijn werk losjes aanvoelt, met trefzekere lijnen.

In mijn beginperiode dacht ik veel na over mijn werk, waardoor het soms te precies en gekunsteld leek. Doordat ik later veel buiten heb gewerkt, zijn mijn schilderijen veel losser geworden als in directe weergave van mijn aanwezigheid op een bepaalde plek: een landschap, dorpsgezicht, water, schepen, een stadsaanzicht. Ik schilder wat ik zie, waar ik ben. Voor mij bestaan er dan geen fouten. Het gaat erom dat ik in het moment kom en een goed schilderij maak.

Mijn interesse om tot de essentie te komen, vooral door eenvoud en directheid, is ontstaan tijdens een reis door Afrika. Daar raakte ik diep onder de indruk van de harmonie tussen landschap, mensen en architectuur: de terracottakleur van de aarde en de hutten gemaakt van deze aarde met daarop witte verfstreken, de manier waarop alles op zijn plek leek. Sommige Afrikaanse landschappen zijn, door weer en wind, teruggebracht tot hun essentie. Je ziet het aan de bomen, aan de “geëtste” rotsformaties. Dat terugbrengen tot de kern, dat is en blijft de grote uitdaging in mijn werk.

Eigenlijk ben ik een precieze schilder die op een niet-precieze manier wil werken. Die vrijheid kan ik me alleen veroorloven als ik weet hoe iets in elkaar steekt. Mijn zwart/wit werken zijn daar een goed voorbeeld van. Met een paar lijnen probeer ik een complete situatie neer te zetten. Daarbij mogen geen twee lijnen hetzelfde zijn, niet in mijn schetsen en ook niet in mijn schilderijen.

En telkens weer stel ik mezelf die ene vraag: wanneer moet ik stoppen? Wanneer is het schilderij af, zó dat het zijn spontaniteit en losheid behoudt? Ik laat me leiden door het moment, en neem de kijker graag mee in de wereld zoals ik die op dat moment zie, voel en beleef.

Het resultaat? Expressieve kleurrijke schilderijen en krachtige zwart/wit schilderijen in allerlei formaten, vol beweging en energie.

I was born on August 7, 1956, in Veendam and grew up along the Molenstreek. As a child, I saw ships passing by every day. In autumn, they were loaded with potatoes, and at other times of the year, rafts of tree trunks floated down the canal on their way to the sawmills. Those rafts were made in Delfzijl from logs from Scandinavia.

What fascinated me about shipping, even then, was that you are always on the move. You are going somewhere. Later, I connected that to ideas such as freedom, motorcycling, and watching passing landscapes drift by. For me, every painting is a step toward a new experience.

As a child, I was already fascinated by images. I collected visual materials from the 1960s and 1970s and later became interested in comics. At fourteen, I joined the painting club Het Palet in Veendam. There, under the guidance of well-known artists, I learned techniques in oil painting, etching, sculpting, and modeling. My dream was to be admitted to the Minerva Art Academy in Groningen. That didn’t happen, but I simply continued: drawing, painting, sculpting, photographing, making comics. My inspiration came from surrealist painters such as Magritte and Willink. I also greatly admired the painters of the Hague School, especially Breitner, while artists like Miró and the Pop Art movement also captured my interest.

In the 1980s, my artistic output declined due to my work as a construction engineer. But in the late 1990s, I picked up the brush again and joined the painting club Arista in Hoogezand, where I was then living. With the help of my mentor, Klaas Bil, I developed my own style.

When I started painting again in 1998, I mainly wanted to work less precisely and with passion. I learned this by painting from observation. Due to my technical background, I understand how things are put together, which compliments my understanding of my subjects. My architectural background is also visible in the structure of my paintings, but equally in the looseness of my lines.

In my early period, I thought a lot about my work, which sometimes made it too precise and contrived. By working outdoors later, my paintings became much looser. They became a direct expression of my presence in a specific place: a landscape, a village scene, water, ships, a cityscape. I paint what I see, where I am. It’s about being in the moment and creating a good painting.

My interest in reaching the essence, especially through simplicity and directness, arose during a trip through Africa. I was deeply impressed by the harmony between landscape, people, and architecture: the terracotta color of the earth and the huts made from this soil covered with random white brushstrokes, the way everything naturally seemed to fall into place. Some African landscapes, shaped by wind and weather, are reduced to their very essence. You can see it in the trees, in the “etched” rock formations. That process of reduction to the core is, and remains, the great challenge in my work.

I am, in fact, a precise painter who wants to work in an unprecise way. I can only allow myself that freedom because I understand how things are built. My black-and-white works are a good example of that. With just a few lines, I try to capture a complete situation. No two lines may be the same, not in my sketches, and not in my paintings.

And time and again, I ask myself that one question: when should I stop? When is the painting finished while still retaining its spontaneity and looseness? I let myself be guided by the moment and like to take the viewer into the world I see, feel and experience at that time.

The result? Expressive, colorful paintings and powerful black-and-white works in various formats, full of movement and energy.